صحبت رسول الله با اموات!!

هنگامى که مسلمانان در جنگ بدر، بر مشرکان پیروز شدند و جمعى از بزرگان قریش به هلاکت رسیدند، پیامبر دستور داد جنازه دشمنان را در میان چاه بدر انداختند، سپس پیامبر بر دهانه چاه ایستاد و به کشته شدگان خطاب کرد

و فرمود: و شما همسایگان و معاصران بدى براى رسول خدا بودید، او را از خانه‏اش مکه، بیرون نموده سپس همه با هم اجتماع نموده و به جنگ با او پرداختند، اکنون آنچه را که خدا به من وعده داده است دیدم که حق است. عمر بن خطاب گفت: اى رسول خدا! سخن با پیکرهائى که روح از آنها جدا شده، چه فایده‏اى دارد؟ رسول خدا فرمود:اى پسر خطاب! ساکت باش، سوگند به خدا که تو از آنها شنواتر نیستى

….قال اطلع النبی صلى الله علیه وسلم على أهل القلیب فقال وجدتم ما وعد ربکم حقا فقیل له أتدعو أمواتا فقال ما أنتم بأسمع منهم ولکن لا یجیبون

اسناد:

صحیح البخاری – البخاری – ج ۲ – ص ۱۰۱- دار الفکر

عمدة القاری – العینی – ج ۸ – ص ۲۰۱- دار إحیاء التراث العربی

مسند أبی داود الطیالسی – سلیمان بن داود الطیالسی – ص ۹- دار المعرفة

إثبات عذاب القبر – البیهقی – ص ۶۴- دار الفرقان

التمهید – ابن عبد البر – ج ۲۰ – ص ۲۴۰- وزارة عموم الأوقاف والشؤون الإسلامیة

الدرر – ابن عبد البر – ص ۱۰۶

تفسیر السمعانی – السمعانی – ج ۲ – ص ۱۹۵- دار الوطن – الریاض

تفسیر الرازی – الرازی – ج ۱۴ – ص ۱۶۷

الدر المنثور – جلال الدین السیوطی – ج ۵ – ص ۲۴۹- دار المعرفة

فتح القدیر – الشوکانی – ج ۴ – ص ۲۳۳- عالم الکتب

السیرة الحلبیة – الحلبی – ج ۲ – ص ۴۳۵- دار المعرفة

چند مسئله:

الف: به روایت توجه کنید. جناب عمر بن خطاب و برخی از صحابه به پیامبر اکرم (ص) به رسول خداوند متعال کسی که خداوند او را اسوه حسنه مومنین. ما ینطق عن الهوی معرفی کرده است. تذکر می دهند که ای رسول خدا این کار شما فایده ایی ندارد

ب: اگر اموات نمی شنوند و صحبت کردن با آنها عبس است. چرا رسول الله این عمل را انجام دادند؟

نظر شما چیست؟